Custom Search
|
Jean-Martin Charcot
Jean-Martin Charcot (Parijs, 29 november 1825 - Morvan, 16 augustus 1893) was een Franse arts die wordt beschouwd als een van de grondleggers van de neurologie. Na aan de Sorbonne gepromoveerd te zijn met als specialisme gewrichtsreuma, ging hij werken als ziekenhuisarts.
Na enige jaren keerde hij terug naar Parijs, waar hij werd benoemd als professor voor pathologische anatomie. Hij verrichtte zeer veel onderzoek naar anatomie en de pathologie van het zenuwstelsel en ontdekte de ziekte amyotrofische laterale sclerose (ALS). Ook toonde hij aan dat multiple sclerose en de ziekte van Parkinson twee verschillende ziekten waren. De ziekte van Charcot-Marie-Tooth, een perifere zenuwziekte is naar hem genoemd samen met Pierre Marie (1853-1940) en Howard H. Tooth (1856-1926).
In 1882 werd speciaal voor Charcot de eerste leerstoel voor ziekten aan het zenuwstelsel ingesteld aan het Hopital de la Salpetriere (Parijs). Als dank en erkenning voor zijn werk werd hij in 1883 benoemd tot lid van de Academie de medecine en de Academie des sciences. In de latere jaren van zijn carrière deed hij ook onderzoek naar de verschijnselen van hysterie, waarvoor hij onder andere hypnose gebruikte. Zo werd Charcot zelfs na zijn overlijden van invloed op de psychiatrie en psychoanalyse. Veel van Charcots kennis werd namelijk overgenomen door diens student Sigmund Freud. Ook Alfred Binet en Georges Gilles de la Tourette studeerden onder Charcot.
The information about this subject is edited,
The subject is based on this article
editor: H.m.Hanse copyright in accordance with the GNU licence